Günde kaç kalori almalıyım

5 dk okumaYazar: Doğan Varkan

Bir hesaplayıcının verdiği günlük kalori sayısı iki ayrı sorunun cevabını tek kutuda birleştiriyor: vücudun ne harcıyor ve sen bunun ne kadarını yiyeceksin. Bu yazı sayının hangi kısmının ölçüm, hangi kısmının karar olduğunu tek bir örnek gövde üzerinden ayırıyor.

Soru aslında iki soru

“Günde kaç kalori almalıyım” tek bir soru gibi duruyor. İçinde iki ayrı soru var: vücudun bugün ne harcıyor ve sen bunun ne kadarını yemelisin. Birincisi bir ölçüm işi, ikincisi bir karar. Hesaplayıcılar ikisini aynı ekranda verdiği için aradaki sınır kayboluyor.

Yazı boyunca tek bir gövde kullanılıyor: 178 santim, 82 kilo, 35 yaşında, masa başı çalışan ve haftada üç gün antrenman yapan bir erkek. Mifflin-St Jeor denklemi bazal metabolizmasını 1.763 kalori veriyor. 1,375 hareket çarpanıyla günlük harcaması 2.423 çıkıyor.

Yemesi gereken sayı buradan sonra hedefe bağlı: kiloyu korumak için 2.423, vermek için 2.023, almak için 2.823. Üçü de aynı ölçümün üstüne kurulmuş üç ayrı karar. Ölçüm tartışılabilir bir tahmin, karar ise senin.

Aynı bedene beş denklem, beş sayı

Bazal metabolizma için dolaşımda tek bir denklem yok. Aynı gövdeye beşini birden uyguladığımızda çıkan tablo şöyle:

Denklem Bazal metabolizma
Owen (1987) 1.715
Katch-McArdle 1.752
Mifflin-St Jeor (1990) 1.763
Harris-Benedict (1919) 1.848
Cunningham (1980) 1.907

Uç noktalar arasında 192 kalori var. Haftada 1.344 kalori eder, neredeyse iki günlük bir açık.

Denklemler keyfî biçimde ayrılmıyor. Her biri farklı bir yılda, farklı bir nüfusta ve farklı ölçüm koşullarında toplanmış veriye uydurulmuş bir doğru olduğu için, 1919’da küçük bir gönüllü grubuyla kurulan Harris-Benedict ile 1990’da beş yüze yakın kişiyle kurulan Mifflin-St Jeor aynı gövdede aynı yere düşmüyor; aradaki mesafe ölçüm hatası değil, örneklem farkı.

Asıl ilginç olan hangisinin daha çok girdi istediği. Katch-McArdle ve Cunningham vücut yağ oranını da soruyor ve ikisi de aynı yağsız kütleden yola çıkıyor: %22 yağ oranıyla 63,96 kilo. Aynı veriden 155 kalori uzağa düşüyorlar. Daha fazla girdi kendiliğinden daha isabetli bir sonuç vermiyor.

Bu, tek bir denklemin kendi hata payından ayrı bir şey. Burada ölçülen, denklemlerin birbirine olan uzaklığı. FitDex Mifflin-St Jeor’u kullanıyor; karışık nüfuslarda yapılan ölçümlere en yakın duran denklem o.

Hangi girdi sayıyı ne kadar oynatıyor

Mifflin-St Jeor’un katsayıları doğrudan okunabiliyor. Her kilo 10 kalori, her santim 6,25 kalori, her yaş 5 kalori.

Pratik karşılığı şöyle: kilonu 3 kilo yanlış girmek sayıyı yalnızca 30 kalori oynatıyor, boyunu 2 santim yanlış hatırlamak 12,5 kalori kaydırıyor ve yaşını bir yıl yanlış yazmak 5 kalori götürüyor; üçü de bir dilim ekmeğin altında kalan, günlük tahmin gürültüsünün içinde kaybolan sapmalar. Hiçbiri planı değiştirmiyor.

Hareket çarpanının tek bir basamağı ise aynı gövdede 308 kalori. Girdi hatalarının on katı, denklem seçiminin de üstünde. Bazal metabolizma ile günlük harcama arasındaki fark ayrı bir yazının konusu; sayının kaderi orada belirleniyor.

Buradan net bir iş bölümü çıkıyor. Kiloyu her sabah yeniden girmek gereksiz. Çarpanı dürüst seçmek şart.

Paketteki 2.000 kalori senin sayın değil

Etiketlerdeki yüzde sütunu bir referans alım üzerinden hesaplanıyor ve o referans 2.000 kalori. Avrupa mevzuatında 8.400 kilojul olarak yazılı.

Bu sayı kimsenin ölçülmüş ihtiyacı değil. Etiketleri birbiriyle karşılaştırılabilir kılmak için seçilmiş yuvarlak bir sözleşme, ortalama bir yetişkinin tahmini alımına dayanıyor ve tek bir sütunla bütün nüfusa uygulanıyor. Sen o ortalama değilsin.

Kaynağı da bir ölçüm değil, bir yuvarlama. Nüfus anketlerinde bildirilen ortalama alım iki binin yakınında bir yerde durduğu için etiket düzenlemeleri o civarı yuvarlayıp tek referans olarak sabitledi, ve aradan geçen otuz yılda hem beden ölçüleri hem hareket düzeni değişmiş olmasına rağmen paketlerin üstündeki sayı hiç oynamadı.

Örnek gövdede karşılığı görünür hâle geliyor. Paketin “günlük değerin %20’si” dediği yerde gerçek pay %16’ya iniyor, çünkü onun günü 2.000 değil 2.423 kalori. Kilo veren biri içinse ters yönde kayıyor ve etiketteki pay olduğundan küçük görünüyor.

Etiketteki kalori ile emilen kalori aynı değil

Kalori değerleri Atwater katsayılarıyla hesaplanıyor: proteinde 4, karbonhidratta 4, yağda 9. Yüzyıl başında farklı besin gruplarının sindirilebilirliği üzerine yapılmış ölçümlerden çıkarılmış ortalamalar bunlar; hesabı basit ve karşılaştırılabilir tuttukları için hâlâ yürürlükteler ama her besinde aynı isabetle çalışmıyorlar.

En bilinen örnek badem. 28 gramlık bir porsiyon etikette yaklaşık 170 kalori görünürken ölçümlerde vücuda giren miktar 129 kalori çıkıyor, dörtte bir eksik. Sebebi hücre duvarı: bütün bademin yağının bir kısmı sindirilmeden çıkıyor. Aynı bademi ezmek ya da yağını ayırmak farkı büyük ölçüde kapatıyor.

Yön her zaman aşağı değil. Pişirmek nişastayı jelleştirdiği için haşlanmış patatesin enerjisi çiğ hâlinden daha erişilebilir oluyor. Lifi yüksek bir günün emilim kaybı da düşük lifli bir günden büyük.

Bir de etiketin kendi toleransı var. Düzenlemeler burada tek haneli bir sapma değil, %20 dolayında bir pay tanıyor.

Üçünün toplamı gün içinde yüz kaloriyi rahatça buluyor. Kabuklu yemişin, baklagilin ve tam tahılın yoğun olduğu bir günde etiketlerin toplamı gerçekte alınandan yüksek çıkarken, çoğunlukla işlenmiş ve iyice pişmiş gıdadan oluşan bir günde iki sayı neredeyse üst üste biniyor. Aradaki fark sabit değil, tabağın bileşimine bağlı.

Sayıyı bant olarak oku, ortasını sabit tut

2.023 rakamı bir bandın ortası. Gerçek değerin 1.900 ile 2.150 arasında bir yerde durması hiç şaşırtıcı olmaz.

Bandı bilmek hedefi her hafta oynatmak için gerekçe değil, tam tersi: hedef sabit kalmadığı anda tartıdaki hareketin sebebi belirsizleşiyor ve kilo düşmediğinde hedefin mi yanlıştı yoksa uygulaman mı eksikti sorusunu ayırt edecek hiçbir dayanağın kalmıyor. Elindeki tek ölçüm aleti bozulmuş oluyor.

Bandın genişliği aslında iyi haber. Hedefin 2.023 yerine 2.000 ya da 2.050 olması sonucu ölçülebilir biçimde değiştirmiyor; değiştiren tek şey aynı sayının kaç hafta boyunca uygulandığı ve bu da tam olarak hesaplayıcının söyleyemeyeceği bilgi.

Yuvarlak bir sayı seç ve üç hafta boyunca dokunma. 2.000 kalori, 2.023’ten daha kötü bir hedef değil; akılda kaldığı için pratikte daha iyi çalışıyor.

Hedefi ne zaman değiştirmeli

Üç geçerli sebep var. Ağırlığın 4-5 kilo değiştiğinde denklem yeni bir sayı üretiyor. Hareket düzenin gerçekten değiştiğinde çarpan değişiyor. Üç haftalık ortalama beklediğin yönün tersini gösterdiğinde tahmin düzeltme istiyor.

Üçünün ortak yanı, hepsinin sayının dışından gelen yeni bir bilgi taşıması: biri gövdenin kendisinin değiştiğini, biri harcamanın değiştiğini söylüyor, üçüncüsü ise üç haftalık gerçek veriyi tahminin karşısına koyuyor.

Geçerli olmayanlar daha kalabalık: kötü geçen bir hafta, tatil dönüşü tartı, tek bir gün fazla yenmesi, bir arkadaşının başka bir sayı kullanıyor olması. Hiçbiri yeni bilgi getirmiyor.

Düzeltme yaparken adım küçük olmalı. 100-150 kalori, iki hafta içinde tartıda görülebilecek en küçük anlamlı fark. 400 kalorilik bir sıçrama hangi sayının işe yaradığını ölçmeyi imkânsız kılıyor.

Kalori ihtiyacı hesaplayıcı bu adımları senin sayılarınla yapıyor ve hedef güvenli tabanın altına indiğinde uyarıyor. Yalnız bazal metabolizmayı merak ediyorsan bazal metabolizma hesaplayıcı denklemi tek başına çalıştırıyor. Çıkan kaloriyi grama çevirmek içinse makro hesaplayıcı var.

kaloribeslenmehesaplama

Bu yazıdaki hesapları kendin yap

İlgili yazılar

Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır; tıbbi teşhis veya tedavi yerine geçmez. Kalıcı bir beslenme değişikliğine başlamadan önce bir sağlık uzmanına danış.